FangCity.com
รวบรวมมาเพื่อศึกษา

ชีวิตงาม
จากหนังสือชีวิตงาม เล่ม 1-9
รวบรวมโดย อ.สุรศักดิ์ สุรญาณโณ
ขอบคุณเจ้าของ ผู้แต่ง บทแห่งธรรม ณ ที่นี้ทุกท่าน
*-*

ทะเลาะกันทำไม มัวแต่ทะเลาะกัน วันเวลาก็ผ่านไป ความสุขความสดใสก็สูญหายไม่กลับมา ชีวิตนี้แสนสั้น ทะเลาะกันทำไมหนา หากถึงวัยชรา จะหวนมา....เสียดาย   ขอโทษ การขอโทษมิใช่การพ่ายแพ้ จะเป็นความอ่อนแอก็หาไม่ การขอโทษคือการชนะใจ เป็นความกล้ายิ่งใหญ่ของมนุษย์   ยิ่งให้ ยิ่งได้ ท่านยิ่งให้ ท่านยิ่งได้ใจสดใส หัวเราะรื่นลบความขมตรมในจิต ถ้าท่านไม่เห็นแก่ตัวสักน้อยนิด ท่านจะมีความสุขสมบรูณ์   อย่าให้อายลิง อันลิงค่าง กลางป่า จับมาหัด สารพัด ฝึกได้ ดังใจหมาย เกิดเป็นคน ฝึกตน จนตัวตาย ถ้าเอาดี ไม่ได้ ก็อายลิง   อย่าชักช้า ความแก่ง่อม ย่อมทุลัก ทุเลมาก ด่งคนบอด ข้ามฟาก ฝั่งคลอง หาวิธีไต่ ไผ่ลำ คลานคลำมา กิริยา แสนทุลัก ทุเลแล ถ้าไม่อยาก ให้ทุลัก ทุเลมาก ต้องข้ามฟาก ให้พ้น ก่อนตนแก่ ก่อนตามืด หูหนวก สะดวกแท้ ตรองให้แน่ แต่เนิ่นๆ รีบเดินเอยฯ   อย่าให้อายวัว วัวที่มันลากเกวียนบรรทุกของมา จากทางไกลนะ ยิ่งตะวันบ่าย คล้อยต่ำค่ำลง วัวมันก็ยิ่งเร่งฝีเท้ากระชั้นเข้าทุกที เพราะมันอยากจะให้ถึงที่เร็วๆ มันคิดถึงบ้าน คนเรายิ่งแก่ยิ่งเจ็บไข้ใกล้ความตาย ก็เป็นเวลาที่จะต้องปฏิบัติภาวนาละ จะเอาความแก่ความเจ็บมาเป็นข้ออ้าง มันก็แย่กว่าวัวเท่านั้นแหละ   มองตน โลกภายนอก กว้างไกล ใครใครรู้ โลกภายใน ลึกซึ้งอยู่ รู้บ้างไหม จะมองโลก ภายนอก มองออกไป จะมองโลก ภายใน ให้มองตน   ความสุข ความลี้ลับ ของความ สุขเกษม คือปลื้มเปรม กับสิ่ง ที่มีอยู่ ตัดกิเลส วิเศษสม บรมครู ของสุดเอื้อม สุดกู่ อย่าไขว่คว้า   รู้แก่ใจ ท่านอาจหลอกผู้อื่น แต่อย่าฝืนหลอกตัวเอง ท่านโกงหรือท่านเก่ง ตัวท่านเองรู้แก่ใจ   ผู้ชนะ เมื่อทำผิด แล้วคิด สารภาพ ลบล้างบาป สำนึกผิด จิตแจ่มใส นั่นคือท่าน เป็นผู้ ที่มีชัย ชนะนั้น อยู่ใน มโนธรรม   คนฉลาดรู้ฟัง ธรรมดา ม้าดี ตีครั้งเดียว ย่อมตะบึง เร็วล้ำ สำนึกหนา ธรรมดา คนดีมีปัญญา ถูกเขาว่า หนึ่งคำ จำจนตาย   สติคุม เป็นคนดี จะต้องมี ซึ่งสติ จะดำริ ก็ต้องมี สติมั่น จะพูดจา ก็ต้องมี สติทัน จะทำนั่น ทำนี่ สติคุม   ผู้ชนะที่แท้จริง ผู้ที่ชนะคนอื่นเป็นพันๆ ในสงคราม ไม่จัดว่าเป็นผู้ที่ชนะที่แท้จริง แต่ผู้ที่เอาชนะตนเองได้ นั่นแหละ นับว่าเป็นผู้ชนะสงครามที่ยอดเยี่ยม   คนดีที่โลกต้องการ โลกต้องการคนดี มิใช่เพื่อมารับรางวัล แต่เพื่อมาช่วยทำชีวิตและสังคมให้ดีขึ้น ความเกิด ความเอ๋ย ความเกิด จงดูเถิด ยากเข็ญ เป็นไหน ๆ เจ็บปวดทั้ง แม่ลูก เหมือนถูกไฟ เพื่ออะไร กันแน่ ลองแก้มา   ความแก่ ความเอ๋ย ความแก่ เป็นเพื่อนแท้ ของความตาย ไม่หน่ายหนี เมื่อความแก่ ล่วงกาล มานานปี ก็มอบเวร หน้าที่ ให้ความตาย   ความเจ็บ ความเอ๋ย ความเจ็บ มันมีไว้ ทุกข์กันเล่น เช่นนั้นหรือ ? อ๋อ มิใช่ มีไว้ เพื่อฝึกปรือ ให้รีบรื้อ ความรู้ ขึ้นสู่ตน   ความตาย ความเอ๋ย ความตาย สิ้นชื่อหาย เพราะไม่มี ความดีเหลือ คือตายเน่า ตายหนอน เป็นบ่อนเบือ น่าเหม็นเบื่อ ตายเช่นนี้ ดีอะไร   เมื่อมีร้อน ก็มีเย็น เป็นเครื่องแก้ มืดแท้แล้ว ก็ย่อมมี เวลาสว่าง ถึงครื้มฟ้า มัวฝน ทุกทิศทาง เมื่อเมฆจาง ก็จะกลับ เห็นแสงจันทร์   ความรักของพ่อ พ่อไม่มี เงินทอง จะกองให้ จงตั้งใจ พากเพียร เรียนหนังสือ หาวิชา ความรู้ เป็นคู่มือ เพื่อยึด เอาไว้ ใช้เลี้ยงกาย   รางวัลความดี ทำความดีสำเร็จ ดังใจ ดวงจิตย่อมผ่องใส สุขล้ำ รางวัลใช่อื่นไกล คือจิต สุขนา ใครจักอวย ลาภซ้ำ ห่อนสู้ ใจเกษม   เหลือคนเดียว เมื่อคิดว่าตัวเองดี คนอื่นก็เลว เมื่อคิดว่าตัวเองฉลาด คนอื่นโง่ เมื่อคิดว่าตัวสำคัญ คนอื่นก็ไร้ความหมาย เมื่อใครๆ ก็ไร้ความหมาย สุดท้าย....ก็เหลือตัวเองคนเดียว   จริงใจ อยากให้ใคร ไหว้เรา ไหว้เขาก่อน อยากได้ยิน คำสุนทร ต้องอ่อนหวาน อยากได้รับ ความรักใคร่ ไมตรีการ ต้องเจือจาน ใจสมัคร รักเขาจริง   กราบพระ เมื่อก้มลงกราบพระ ฉันจะไม่อธิษฐาน เพราะหนึ่งอึดใจที่ไม่มีความต้องการ จิตใจช่างสะอาดสะอ้าน....เหลือเกิน   ระวัง! ตัวเองหลอกตัวเอง เสียหายกว่าผู้อื่นหลอกตั้งร้อยเท่า พันเท่า แต่ไม่มีใครระวัง!   อย่าชักช้า โลกเรานี้ หมุนไป ไวนักหนา อย่าชักช้า กอปรการ งานทั้งหลาย เมื่อเวลา เหลืออยู่ อย่าดูดาย เร่งขวนขวาย ก่อสร้าง ทางความดี   เอาความดี เป็นแกนกลาง ทางชีวิต เอาความคิด เป็นเครื่องช่วย อำนวยผล เอาแรงงาน เป็นกลไก ภายในตน นี่คือคน มีคุณค่า ราคางาม   คิดดี พูดดี ทำดี เป็นศรี เป็นพร สูงสุด ไม่มีพรเทพ พรมนุษย์ เปรียบประดุจ ความดี ที่ทำเอง   สักวันหนึ่ง ดอกไม้ จะบานสะพรั่ง สักวันหนึ่ง คนจริงจัง จะหลากหลาย สักวันหนึ่ง คนดี ทั้งหญิงชาย จักเกิดขึ้น มากมาย เต็มแผ่นดิน สักวันหนึ่ง ความรัก คงครองหล้า สักวันหนึ่ง ความเมตตา คงเปี่ยมชีวิน สักวันหนึ่ง คุณธรรม คงคู่ธานินทร์ แล้ววันนั้น เราคงสิ้น คนแล้งน้ำใจ

Next page

HomE